Sunday, December 29, 2024

اعدام سه زندانی در زندان شیراز Drei Häftlinge im Shiraz-Gefängnis hingerichtet

تحلیل این خبر از دید حقوق بشر: خبر اعدام سه زندانی در زندان عادل آباد شیراز، شامل محمدعلی سلیمان‌خانی، داوود براتی و ایمان یزدانی، نشان‌دهنده نقض جدی حقوق بشر در ایران است. این اعدام‌ها که به اتهام جرایم مواد مخدر صورت گرفته‌اند، به چندین دلیل از منظر حقوق بشر قابل نقد است: 1. *حکم اعدام بدون اطلاع خانواده‌ها و ملاقات آخر*: یکی از اصول بنیادین حقوق بشر، حق زندانیان به برخورداری از فرآیند قانونی عادلانه و احترام به کرامت انسانی است. اعدام بدون اطلاع قبلی به خانواده‌ها و بدون امکان ملاقات آخر با عزیزان، نقض آشکار این حقوق است. این اقدام نه تنها به حقوق زندانیان، بلکه به حقوق خانواده‌ها نیز آسیب می‌زند، که در بسیاری از کشورهای دنیا تحت حقوق بشر به عنوان یک حق اساسی شناخته می‌شود. 2. *اعمال مجازات اعدام برای جرایم مواد مخدر*: مجازات اعدام برای جرایم مواد مخدر در ایران همچنان یکی از موضوعات مورد بحث در سطح بین‌المللی است. طبق معاهدات بین‌المللی حقوق بشر، از جمله "میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی"، مجازات اعدام باید تنها در مورد جرایم بسیار جدی و با رعایت شرایط خاص اجرا شود. بسیاری از سازمان‌های حقوق بشری مانند عفو بین‌الملل و سازمان ملل متحد، اعمال اعدام برای جرایم مرتبط با مواد مخدر را ناعادلانه و غیرضروری می‌دانند و خواستار توقف این نوع مجازات هستند. 3. *افزایش تعداد اعدام‌ها*: طبق آمار گزارش شده، در سال جاری تعداد اعدام‌ها در ایران به شدت افزایش یافته است. این امر نگرانی‌های جهانی در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران را تشدید می‌کند. همچنین، اعدام کودکان و نوجوانان (که یکی از این افراد به‌عنوان "کودک-مجرم" شناخته شده است)، نقض جدی قوانین بین‌المللی است. ایران یکی از معدود کشورهای جهان است که همچنان اعدام کودکان را اجرا می‌کند، که در تضاد کامل با کنوانسیون حقوق کودک است. 4. *عدم شفافیت و اطلاع‌رسانی*: عدم اعلام رسمی اعدام‌ها از سوی مقامات زندان و نهادهای مسئول، نوعی پنهان‌کاری است که مانع از نظارت بین‌المللی و حمایت‌های حقوق بشری می‌شود. شفافیت در فرآیند اعدام‌ها یکی از اصول مهم در حقوق بشر است که به مسئولیت‌پذیری و جلوگیری از نقض حقوق بیشتر کمک می‌کند. ترجمه به آلمانی: *Bericht über die Hinrichtung von drei Gefangenen im Gefängnis Adel Abad in Schiraz* Am frühen Morgen des 5. Januar 2024 wurde das Todesurteil gegen drei Gefangene vollstreckt, die zuvor wegen Drogenverbrechen zum Tod verurteilt worden waren. Die Hinrichtungen fanden im Gefängnis Adel Abad in Schiraz statt. Laut dem Bericht von der Nachrichtenagentur HRANA und der Iranischen Menschenrechtsorganisation wurden die Gefangenen als „Mohammad Ali Soleymankhani (45 Jahre alt, aus Khomain und Vater von zwei Kindern), Davood Barati (35 Jahre alt, aus Khomain) und Iman Yazdani (33 Jahre alt, aus Jahrom)“ identifiziert. Soleymankhani und Barati wurden vor drei Jahren aufgrund eines gemeinsamen Verbrechens im Zusammenhang mit Drogenhandel verhaftet, während Yazdani vor zwei Jahren wegen ähnlicher Anklagen inhaftiert wurde. Alle drei wurden vom Revolutionsgericht zu Tode verurteilt. Die Hinrichtungen wurden ohne vorherige Benachrichtigung der Familien und ohne ein letztes Treffen mit ihren Kindern vollstreckt. Zum Zeitpunkt der Veröffentlichung dieses Berichts haben die Gefängnisbehörden und zuständigen Institutionen die Hinrichtungen noch nicht offiziell bestätigt. Laut der jährlichen Statistik des Menschenrechtszentrums der Iranischen Aktivisten für Menschenrechte wurden zwischen dem 10. Oktober 2023 und dem 8. Oktober 2024 mindestens 811 Bürger, darunter 4 Kinderschänder, in iranischen Gefängnissen hingerichtet. Diese Zahl ist im Vergleich zum Vorjahreszeitraum um etwa 23,06 % gestiegen. Vier dieser Hinrichtungen wurden öffentlich durchgeführt. In dieser Zeit wurden auch 186 weitere Personen zum Tode verurteilt, darunter 3 öffentliche Hinrichtungen. Es ist auch erwähnenswert, dass in diesem Zeitraum die Todesurteile von 59 weiteren Personen vom Obersten Gerichtshof bestätigt wurden. --- *Analyse aus der Perspektive der Menschenrechte:* 1. *Hinrichtung ohne Benachrichtigung der Familien und ohne ein letztes Treffen*: Dies stellt eine klare Verletzung der Menschenrechte dar, da es den Gefangenen und ihren Familien das grundlegende Recht auf ein faires Verfahren und die Wahrung ihrer Würde verweigert. Die Verweigerung eines letzten Treffens ist ein schwerer Verstoß gegen die Rechte der Gefangenen und ihrer Angehörigen. 2. *Hinrichtung wegen Drogendelikten*: Die Todesstrafe für Drogendelikte bleibt ein umstrittenes Thema im internationalen Menschenrechtsrecht. Zahlreiche Menschenrechtsorganisationen, einschließlich Amnesty International und der Vereinten Nationen, fordern ein Ende der Todesstrafe für Drogendelikte, da diese Strafe unverhältnismäßig und nicht notwendig ist. 3. *Zunahme der Todesstrafe*: Die gestiegene Zahl der Hinrichtungen in Iran verstärkt die Besorgnis über die Menschenrechtssituation im Land. Besonders besorgniserregend ist die Hinrichtung von Kindern, was im Widerspruch zur UN-Kinderrechtskonvention steht. Iran gehört zu den wenigen Ländern weltweit, in denen weiterhin Kinder zum Tode verurteilt werden. 4. *Mangel an Transparenz und Information*: Das Fehlen einer offiziellen Bestätigung der Hinrichtungen durch die Gefängnisbehörden und die zuständigen Institutionen stellt eine Form der Geheimhaltung dar, die die internationale Überwachung und den Schutz der Menschenrechte erschwert. Transparenz in der Durchführung von Todesurteilen ist ein grundlegendes Menschenrecht, das zur Verantwortlichkeit und zur Verhinderung weiterer Menschenrechtsverletzungen beiträgt. Analyse und Besprechung der Nachrichten von Amirreza Valizadeh, einem Menschenrechtsaktivisten und Journalisten im Iran. Er veröffentlichte diese Nachrichten, um über Menschenrechtsverletzungen zu berichten, die Öffentlichkeit zu sensibilisieren und das diktatorische Regime der Islamischen Republik anzuprangern. تحلیل و بررسی خبر از امیررضا ولی زاده فعال حقوق بشر در ایران و خبرنگار ،این خبر توسط وی برای گزارش نقض حقوق بشر و آگاهی رسانی به جامعه و افشاگری علیه رژیم دیکتاتور جمهوری اسلامی منتشر گردیده

Saturday, December 28, 2024

مجازات یک زن ایرانی به خاطر داشتن دینی به جز اسلام Bestrafung einer iranischen Frau, weil sie einer anderen Religion als dem Islam angehört

تحلیل مختصر و مفید این خبر از دید حقوق بشر دادگاه تجدیدنظر؛ طاهره نوروزی به یک سال حبس محکوم شد محکومیت یک سال حبس طاهره نوروزی، شهروند بهائی ساکن شیراز، توسط شعبه ۳۷ دادگاه تجدیدنظر استان فارس عینا تایید شد. حکم حبس خانم نوروزی تحت نظارت پابند الکترونیکی، با محدودیت تردد در خارج از زندان اجرا خواهد شد. . بر اساس حکمی که اخیرا توسط شعبه ۳۷ دادگاه تجدیدنظر استان فارس صادر و به وکیل مدافع خانم نوروزی ابلاغ شده، این شهروند بهائی از بابت اتهام تبلیغ علیه نظام به یک سال حبس محکوم شده است. حکم حبس خانم نوروزی تحت نظارت پابند الکترونیکی در خارج از زندان اجرا خواهد شد و او دوران محکومیت خود را با محدودیت تردد تا شعاعی مشخص از منزلش سپری خواهند کرد. یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این شهروند بهائی، ضمن تایید این خبر به هرانا گفت: “طاهره باید طی دو هفته آینده، برای بستن پابند الکترونیکی به شعبه اجرای احکام مراجعه کند. او دارای دو فرزند خردسال است و به دلیل اشتغال همسر خانم نوروزی در شهری دیگر، اعمال محدودیت تردد برای این شهروند بهائی، زندگی شخصی کودکان او را نیز با چالش هایی مواجه خواهد کرد.” جلسه بدوی دادرسی به اتهام خانم نوروزی پیش از این در شعبه یکم دادگاه انقلاب شیراز، به ریاست قاضی محمود ساداتی برگزار شده بود. طاهره نوروزی در تاریخ ۲۰ خردادماه امسال توسط نیروهای امنیتی در شیراز بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهر موسوم به پلاک ۱۰۰ منتقل شده بود. او نهایتا مورخ ۳۱ خردادماه ۱۴۰۳ با تودیع وثیقه دو میلیارد تومانی آزاد شد. شهروندان بهائی در ایران از آزادی‌های مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد. بر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار نفر بهائی وجود دارد اما قانون اساسی ایران فقط اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی گری را به رسمیت شناخته و مذهب بهائیان را به رسمیت نمی‌شناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق بهائیان در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است. تحلیل حقوق بشری: *۱. نقض آزادی مذهب و عقیده:* حکم یک سال حبس طاهره نوروزی، شهروند بهائی، به دلیل "تبلیغ علیه نظام" نشان‌دهنده نقض آشکار *حق آزادی مذهب* است. طبق ماده ۱۸ *اعلامیه جهانی حقوق بشر* و *میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی*، هر فرد حق دارد مذهب یا عقیده خود را آزادانه انتخاب کرده و آن را به‌طور فردی یا جمعی ابراز کند. در ایران، بهائیان از آزادی‌های مذهبی خود محروم‌اند و باورهای آنها به‌عنوان یک مذهب رسمی به رسمیت شناخته نمی‌شود. این محرومیت سیستماتیک نقض حقوق اساسی بهائیان در ایران است. *۲. نقض حق آزادی بیان:* اتهام "تبلیغ علیه نظام" که به طاهره نوروزی وارد شده، می‌تواند به‌طور غیرمستقیم نقض *حق آزادی بیان* نیز محسوب شود. آزادی بیان شامل حق هر فرد برای ابراز نظر و عقیده خود به‌ویژه در زمینه‌های سیاسی و اجتماعی است. در بسیاری از موارد مشابه، اتهامات مبهم مانند "تبلیغ علیه نظام" برای سرکوب مخالفان و فعالان اجتماعی، به‌ویژه در میان اقلیت‌های دینی و مذهبی، استفاده می‌شود. این امر به‌طور مستقیم آزادی فرد را برای ابراز عقاید خود محدود می‌کند. *۳. محدودیت‌های غیرضروری و مغایر با حقوق انسان:* اجرای حکم حبس خانم نوروزی تحت نظارت پابند الکترونیکی و محدودیت تردد به شعاع مشخصی از منزل، نه تنها به‌عنوان یک مجازات اضافی محسوب می‌شود بلکه به زندگی شخصی او و خانواده‌اش آسیب می‌زند. این محدودیت‌ها باعث بروز مشکلات جدی برای خانواده و فرزندان او می‌شود و حق زندگی شخصی و خانوادگی او را نقض می‌کند. طبق *ماده ۱۲ اعلامیه جهانی حقوق بشر*، هر فرد باید از حق آزادی حرکت و سکونت در داخل کشور خود برخوردار باشد، مگر آنکه محدودیت‌های قانونی و موجهی وجود داشته باشد. *۴. سرکوب اقلیت‌های دینی:* محرومیت‌های سیستماتیک علیه بهائیان در ایران، که از جمله طاهره نوروزی به آن دچار شده است، به‌طور گسترده‌ای نقض حقوق اقلیت‌های دینی است. *ماده ۲۷ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی* می‌گوید که اقلیت‌ها باید حق داشته باشند که از حقوق خود در زمینه‌های فرهنگی، دینی و زبانی به‌طور کامل بهره‌مند شوند. در حالی که جمهوری اسلامی ایران تنها چهار مذهب رسمی (شیعه اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتیان) را به رسمیت می‌شناسد، بهائیان به‌عنوان یک اقلیت دینی در ایران تحت سرکوب قرار دارند و از بسیاری از حقوق مدنی، اجتماعی و اقتصادی محروم‌اند. نتیجه‌گیری: حکم یک سال حبس طاهره نوروزی و محدودیت‌های مرتبط با آن، نقض جدی حقوق بشر در زمینه‌های آزادی مذهب، آزادی بیان، و حقوق اقلیت‌های دینی است. این وضعیت نشان‌دهنده سرکوب گسترده اقلیت‌های مذهبی در ایران است که بر اساس باورهای دینی خود تحت فشار و محدودیت قرار دارند. جامعه بین‌المللی باید به نقض‌های مستمر حقوق بشر در ایران توجه کرده و فشارهای بیشتری برای تغییر وضعیت بهائیان و دیگر اقلیت‌های دینی وارد کند. تحلیل خبر از امیررضا ولی زاده فعال حقوق بشر و خبرنگار

مجازات یک شهروند زن ایرانی به دلیل آواز خواندن Bestrafung einer iranischen Staatsbürgerin wegen Gesang

پرستو احمدی و نوازندگان «کنسرت فرضی» تفهیم اتهام شدند پرستو احمدی، خواننده به همراه نوازندگانی که چندی پیش به دلیل مشارکت در آنچه به عنوان یک «کنسرت فرضی» شناخته شده، بازداشت شده بودند، امروز در دادسرای ناحیه ۳۸ امنیت اخلاقی تهران تفهیم اتهام شدند. بر اساس این گزارش، این افراد امروز در دادسرای ناحیه ۳۸ امنیت اخلاقی تهران مورد تفهیم اتهام قرار گرفته‌‎اند. در پایان این جلسه که با حضور وکلای مدافع آنها برگزار شد، جملگی با قرار وثیقه آزاد شدند. میزان مبلع وثیقه تودیع شده برای خانم احمدی سه میلیارد تومان و برای نوازندگان او دو میلیارد تومان گزارش شده است. از اتهامات مطروحه علیه این شهروندان اطلاعی در دست نیست. چندی پیش، پرستو احمدی، خواننده، احسان بیرق‌دار، نوازنده پیانو و سهیل فقیه‌نصیری، نوازنده گیتار الکتریک کنسرتی نمادین و بدون تماشاگر برگزار کردند که به‌صورت زنده از صفحه یوتیوب پرستو احمدی پخش شد. انتشار این ویدیو منجر به تشکیل پرونده قضائی علیه آنها شد. پس از مدت کوتاهی، پرستو احمدی و دو نوازنده مرد او بازداشت شدند. خبرگزاری تسنیم با انتشار گزارشی به نقل از رئیس مرکز اطلاع‌رسانی فرماندهی انتظامی استان مازندران اعلام کرد که “پس از تولید و انتشار ویدئویِ خارج از عُرف و ارزش‌هایِ اجتماعی توسط خانم پرستو احمدی در فضای مجازی، ایشان به پلیس امنیت عمومی دعوت و مقرر شد تا به مرجع قضایی مراجعه نمایند.” شامگاه ۲۴ آذرماه دو نوازنده مرد این کنسرت با قرار تامین کیفری آزاد شدند. پرستو احمدی نیز ساعت ۳ بامداد روز بعد با شرایطی مشابه از بازداشت آزاد شد. درباره پرستو احمدی پرستو احمدی، متولد فروردین ۱۳۷۶ در نوشهر، خواننده و فارغ‌التحصیل کارگردانی از دانشگاه سوره، پیش‌تر با بازخوانی قطعه «از خون جوانان وطن» عارف قزوینی در جریان اعتراضات ۱۴۰۱ به شهرت رسید. او سابقه انتشار آثار موسیقی متعددی از جمله بازخوانی قطعات فولکلور مازندرانی و ترانه‌هایی از باباطاهر و اخوان ثالث را در کارنامه خود دارد. سابقه بازداشت‌های هنری در ایران بر اساس گزارش‌های خبرگزاری هرانا، در سال‌های اخیر ده‌ها هنرمند به دلیل فعالیت‌های هنری یا بیان هنری مرتبط با موضوعات اجتماعی و سیاسی بازداشت یا با محدودیت‌های جدی مواجه شده‌اند. مقامات امنیتی و قضایی اغلب به بهانه‌های مبهم نظیر «ترویج فساد» یا «تبلیغ علیه نظام» اقدام به تعقیب و بازداشت هنرمندان می‌کنند. تحلیل حقوق بشری: *۱. نقض آزادی بیان و هنر:* بازداشت *پرستو احمدی* و نوازندگان او به دلیل برگزاری یک کنسرت نمادین و پخش آن از یوتیوب، نقض آشکار *حق آزادی بیان* و *حق آزادی هنر* است. طبق ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر، هر فرد حق دارد که آزادانه عقاید خود را بیان کند و از طریق هر نوع رسانه‌ای، از جمله هنر و موسیقی، این عقاید را منتشر کند. در این مورد، مقامات ایرانی با بازداشت هنرمندان به دلیل فعالیت‌های هنری که به طور قانونی در فضای مجازی منتشر شده‌اند، به شدت این حقوق را نقض کرده‌اند. *۲. اتهامات مبهم و نبود شفافیت در محاکمات:* از آنجا که اتهامات مطروحه علیه پرستو احمدی و نوازندگان او به‌طور دقیق اعلام نشده است، این وضعیت خود یکی از نقض‌های حقوق بشری است. طبق استانداردهای بین‌المللی حقوق بشر، افراد باید از حق دسترسی به اطلاعات در خصوص اتهامات خود برخوردار باشند و محاکمات باید شفاف و عادلانه باشند. در اینجا، عدم شفافیت در اتهام‌گذاری و روند قضائی، نقض این حقوق محسوب می‌شود. *۳. سرکوب هنرمندان و نقض آزادی‌های فرهنگی:* بازداشت هنرمندان به دلیل فعالیت‌های هنری، مانند موسیقی یا تولید محتواهای فرهنگی که مورد تایید مقامات نیست، نشان‌دهنده سرکوب *آزادی‌های فرهنگی* و *آزادی هنری* است. در سال‌های اخیر، بسیاری از هنرمندان در ایران به دلیل فعالیت‌های خود در زمینه‌های اجتماعی، سیاسی یا فرهنگی با سرکوب شدید و بازداشت مواجه شده‌اند. این وضعیت به‌ویژه زمانی نگران‌کننده می‌شود که مقامات به بهانه‌هایی مبهم مانند "ترویج فساد" یا "تبلیغ علیه نظام" هنرمندان را تحت پیگرد قرار می‌دهند. *۴. نقض حقوق زندانیان:* اگرچه پرستو احمدی و نوازندگان او پس از تفهیم اتهام و با قرار وثیقه آزاد شده‌اند، اما بازداشت‌های موقت و شرایط غیرانسانی در زندان‌ها، به‌ویژه برای هنرمندان و فعالان حقوق بشر، خود نوعی نقض *حقوق زندانیان* است. در بسیاری از موارد، بازداشت‌های موقت بدون دسترسی به وکیل یا محاکمه عادلانه، به شکنجه‌های جسمی و روانی منجر می‌شود. *۵. نقض حقوق زنان:* این خبر نشان می‌دهد که *زنان هنرمند* در ایران با چالش‌های ویژه‌ای روبه‌رو هستند. پرستو احمدی به‌عنوان یک زن هنرمند، در مواجهه با محدودیت‌های شدید در زمینه آزادی‌های هنری و اجتماعی قرار دارد. در حالی که بسیاری از هنرمندان مرد با آزادی بیشتری فعالیت می‌کنند، زنان هنرمند در ایران اغلب تحت فشارهای بیشتری برای فعالیت در حوزه‌های هنری قرار دارند. نتیجه‌گیری: بازداشت پرستو احمدی و نوازندگانش به دلیل فعالیت‌های هنری و موسیقیایی، نقض آشکار حقوق بشر است. این اقدام نشان‌دهنده سرکوب آزادی‌های فردی، هنری و فرهنگی در ایران است و نقض حق آزادی بیان و دسترسی به اطلاعات را به دنبال دارد. جامعه بین‌المللی باید به این نقض‌های حقوق بشری توجه کند و از ایران بخواهد که به تعهدات خود در قبال حقوق بشر، به‌ویژه حقوق هنرمندان و آزادی‌های فرهنگی، پایبند باشد.

ربوده شدن غیر قانونی خبرنگار ایتالیایی در ایران توسط رژیم فاسد جمهوری اسلامی Illegale Entführung eines italienischen Journalisten im Iran durch das korrupte Regime der Islamischen Republik

تحلیل این خبر از دید حقوق بشر : دولت ایتالیا از بازداشت یک خبرنگار زن این کشور در ایران خبر داد.دولت ایتالیا اعلام کرد برای آزادی این خبرنگار در تلاش است.دولت ایتالیا روز جمعه گفت همه تلاش خود را به کار می گیرد تا روزنامه زن بازداشت شده در ایران را به کشورش بازگرداند.وزارت خارجه ایتالیا گفته است "چچیلیا سالا" Cecilia Sala خبرنگار 29 ساله ایتالیایی روز 29 آذر در تهران بازداشت شده است.او برای روزنامه ایتالیایی "ایل فولیو" و پادکست شرکت "کوورا میدیا" فعالیت می کند. وزارت خارجه ایتالیا اضافه کرد در تماس با تهران است تا وضعیت حقوقی این شهروند خود را بداند و شرایط بازداشت او را بررسی کند. وزیر دفاع ایتالیا (جویدو کروزیتو) در توییتر (ایکس) نوشت که این بازداشت ، "غیرقابل قبول" است. موسسه رسانه ای "کورا میدیا" هم گفت "چچیلیا سالا" روز 12 دسامبر ، رم را به مقصد تهران ترک کرد. او ویزای فعال خبرنگاری داشت و تعدادی مصاحبه در ایران اجرا کرد. چچیلیا همچنین سه قسمت برنامه صوتی (پادکست) هم ارائه کرد. وی قرار بود روز 20 دسامبر به ایتالیا بازگردد. موسسه رسانه ای کورا گفته خبرنگارش در زندان اوین تهران و ایران، دلیل بازداشت او را اعلام نکرده است. وزارت خارجه ایتالیا گفته است سفیر ایتالیا در تهران روز جمعه با "چچیلیا سالا" در زندان دیدار داشته است. همچنین این خبرنگار با خانواده اش در ایتالیا هم تماس تلفنی گرفته است. هنوز در ایران، مسوولان یا سازمان های مسوول در این باره واکنش نشان نداده اند. به تازگی و به دنبال بازداشت یک شهروند ایرانی در ایتالیا به درخواست امریکا، روابط میان تهران - رم، تیره شد. ایتالیا قرار است این شهروند را به امریکا تحویل دهد. خبرنگار ایتالیایی به هنگام گزارش در تهران خبرنگار ایتالیایی در ایران هفته گذشته هم وزارت خارجه ایران کاردار ایتالیا و سفیر سوئیس در تهران را به عنوان حافظ منافع امریکا، احضار کرد. این اتفاق به دنبال بازداشت دو شهروند ایرانی در ایتالیا و امریکا روی داد. روز دوشنبه 26 آذر (16 دسامبر)، محمد عابدینی نجف‌آبادی، 38 ساله در حالی که قصد سفر به سوئیس را داشت، در فرودگاه میلان ایتالیا توسط پلیس این کشور دستگیر شد. این اقدام به درخواست آمریکا انجام شده. همان روز هم مهدی محمدصادقی، 42 ساله و ساکن آمریکا در ایالت ماساچوست دستگیر شد. به نوشته خبرگزاری تسنیم، براساس اطلاعات منتشر شده از سوی رسانه‌ها، دستگیری این دو نفر به حمله پهپادی 28 ژانویه 2024 (8 بهمن 1402) توسط گروه‌های مسلح عراقی در اردن مرتبط دانسته شده است. در این حمله، سه نظامی آمریکایی کشته و 47 نفر دیگر زخمی شدند. اف‌بی‌‌‌آی ادعا کرده است که تجهیزاتی که در این پهپاد استفاده شده، توسط این دو فرد تهیه شده است. تحلیل خبر از دید حقوق بشر: این خبر به وضعیت حقوق بشر در ایران و برخورد با خبرنگاران خارجی و آزادی رسانه‌ها اشاره دارد و می‌توان آن را از جنبه‌های مختلف حقوق بشر بررسی کرد. در ادامه، این تحلیل از چند جنبه مهم حقوق بشری انجام می‌شود: 1. *حق آزادی بیان و مطبوعات* خبرنگاران و رسانه‌ها نقش حیاتی در اطلاع‌رسانی و ارتقاء دموکراسی دارند. بازداشت *چچیلیا سالا*، خبرنگار ایتالیایی در ایران، به وضوح نقض حق آزادی بیان است، که یکی از اصول بنیادین حقوق بشر است. طبق ماده 19 اعلامیه جهانی حقوق بشر (UDHR)، هر فرد حق آزادی بیان دارد و این حق شامل آزادی در جستجو، دریافت و انتشار اطلاعات از طریق هر نوع رسانه است. بازداشت یک خبرنگار خارجی، به ویژه وقتی که وی در حال انجام وظایف حرفه‌ای خود است، نشان‌دهنده تضعیف این حقوق است. در این خبر، هیچ‌گونه اطلاعاتی در مورد اتهامات علیه چچیلیا سالا یا دلیل بازداشت او ذکر نشده است. این موضوع باعث می‌شود که وضعیت حقوقی او مبهم و غیرشفاف باقی بماند. طبق استانداردهای بین‌المللی حقوق بشر، هر فرد باید از حق داشتن یک محاکمه عادلانه برخوردار باشد. این به این معنی است که اتهامات باید به‌طور شفاف و با دلیل مشخص اعلام شوند و فرد بازداشت‌شده باید حق دسترسی به وکیل و دفاع از خود را داشته باشد. در این مورد، به‌نظر می‌رسد که هیچ اطلاع‌رسانی شفاف یا روشن درباره دلیل بازداشت چچیلیا سالا وجود ندارد، که این خود نقض حقوق او در زمینه دسترسی به اطلاعات و دفاع از خود است. 3. *حقوق خبرنگاران خارجی و امنیت آن‌ها* خبرنگاران خارجی که به کشورهای دیگر سفر می‌کنند تا در مورد رویدادها گزارش‌گری کنند، باید از حمایت‌های قانونی و امنیتی برخوردار باشند. بازداشت یک خبرنگار خارجی در کشوری که در حال انجام وظایف حرفه‌ای خود است، می‌تواند نه تنها به حقوق شخصی آن فرد آسیب بزند، بلکه به امنیت کلی خبرنگاران و روزنامه‌نگاران در آن کشور نیز آسیب می‌زند. از آنجا که چچیلیا سالا به‌طور قانونی و با ویزای خبرنگاری وارد ایران شده بود، بازداشت او بدون دلیل قانونی معتبر، می‌تواند نشانه‌ای از بی‌احترامی به حقوق خبرنگاران و نقض آزادی مطبوعات در ایران باشد. 4. *نقض حقوق بشر در چارچوب روابط بین‌الملل* در این مورد، چچیلیا سالا به‌طور قانونی با ویزای خبرنگاری وارد ایران شده بود و به فعالیت‌های روزنامه‌نگاری و تهیه گزارش در ایران پرداخته بود. بنابراین، بازداشت او در حالی که برای انجام وظایف حرفه‌ای خود در یک کشور دیگر حضور داشت، به‌طور مستقیم نقض حق آزادی بیان و رسانه‌ها محسوب می‌شود. 2. *حق داشتن محاکمه عادلانه* این بازداشت می‌تواند تأثیرات منفی بر روابط بین‌الملل نیز داشته باشد. به ویژه که دولت ایتالیا اعلام کرده است که در تلاش است تا این خبرنگار را به کشورش بازگرداند و سفیر ایتالیا با چچیلیا سالا در زندان ملاقات کرده است. این وضعیت به‌ویژه در شرایطی که روابط ایران با کشورهای اروپایی و آمریکا تحت فشار است، می‌تواند بر تنش‌ها بیفزاید و بر تصویر حقوق بشر در ایران تأثیر منفی بگذارد. در حالی که ایران خود را به‌عنوان یک کشور حامی حقوق بشر معرفی می‌کند، چنین اقداماتی به‌طور علنی این ادعا را به چالش می‌کشد. 5. *نقض حقوق زندانیان و شرایط زندان‌ها* چندی پیش گزارش‌ها و اطلاعاتی درباره شرایط زندان‌ها در ایران منتشر شده است که نشان‌دهنده بدرفتاری با زندانیان، به‌ویژه زندانیان سیاسی و رسانه‌ای است. چچیلیا سالا در زندان اوین تهران نگهداری می‌شود، که یکی از معروف‌ترین زندان‌های ایران است. طبق گزارش‌های مختلف، زندان اوین به دلیل شرایط سخت و رفتارهای غیرانسانی با زندانیانش مورد انتقاد قرار گرفته است. این شرایط می‌تواند به‌طور مستقیم بر سلامت جسمی و روانی چچیلیا سالا تأثیر بگذارد، به‌ویژه اگر او تحت فشار یا شکنجه‌های روانی قرار گیرد. 6. *نقض حقوق زنان در ایران*

Illegale Entführung eines italienischen Journalisten im Iran durch das korrupte Regime der Islamischen Republik ربوده شدن غیر قانونی خبرنگار ایتالیایی در ایران توسط رژیم فاسد جمهوری اسلامی

تحلیل این خبر از دید حقوق بشر : دولت ایتالیا از بازداشت یک خبرنگار زن این کشور در ایران خبر داد.دولت ایتالیا اعلام کرد برای آزادی این خبرنگار در تلاش است.دولت ایتالیا روز جمعه گفت همه تلاش خود را به کار می گیرد تا روزنامه زن بازداشت شده در ایران را به کشورش بازگرداند.وزارت خارجه ایتالیا گفته است "چچیلیا سالا" Cecilia Sala خبرنگار 29 ساله ایتالیایی روز 29 آذر در تهران بازداشت شده است.او برای روزنامه ایتالیایی "ایل فولیو" و پادکست شرکت "کوورا میدیا" فعالیت می کند. وزارت خارجه ایتالیا اضافه کرد در تماس با تهران است تا وضعیت حقوقی این شهروند خود را بداند و شرایط بازداشت او را بررسی کند. وزیر دفاع ایتالیا (جویدو کروزیتو) در توییتر (ایکس) نوشت که این بازداشت ، "غیرقابل قبول" است. موسسه رسانه ای "کورا میدیا" هم گفت "چچیلیا سالا" روز 12 دسامبر ، رم را به مقصد تهران ترک کرد. او ویزای فعال خبرنگاری داشت و تعدادی مصاحبه در ایران اجرا کرد. چچیلیا همچنین سه قسمت برنامه صوتی (پادکست) هم ارائه کرد. وی قرار بود روز 20 دسامبر به ایتالیا بازگردد. موسسه رسانه ای کورا گفته خبرنگارش در زندان اوین تهران و ایران، دلیل بازداشت او را اعلام نکرده است. وزارت خارجه ایتالیا گفته است سفیر ایتالیا در تهران روز جمعه با "چچیلیا سالا" در زندان دیدار داشته است. همچنین این خبرنگار با خانواده اش در ایتالیا هم تماس تلفنی گرفته است. هنوز در ایران، مسوولان یا سازمان های مسوول در این باره واکنش نشان نداده اند. به تازگی و به دنبال بازداشت یک شهروند ایرانی در ایتالیا به درخواست امریکا، روابط میان تهران - رم، تیره شد. ایتالیا قرار است این شهروند را به امریکا تحویل دهد. خبرنگار ایتالیایی به هنگام گزارش در تهران خبرنگار ایتالیایی در ایران هفته گذشته هم وزارت خارجه ایران کاردار ایتالیا و سفیر سوئیس در تهران را به عنوان حافظ منافع امریکا، احضار کرد. این اتفاق به دنبال بازداشت دو شهروند ایرانی در ایتالیا و امریکا روی داد. روز دوشنبه 26 آذر (16 دسامبر)، محمد عابدینی نجف‌آبادی، 38 ساله در حالی که قصد سفر به سوئیس را داشت، در فرودگاه میلان ایتالیا توسط پلیس این کشور دستگیر شد. این اقدام به درخواست آمریکا انجام شده. همان روز هم مهدی محمدصادقی، 42 ساله و ساکن آمریکا در ایالت ماساچوست دستگیر شد. به نوشته خبرگزاری تسنیم، براساس اطلاعات منتشر شده از سوی رسانه‌ها، دستگیری این دو نفر به حمله پهپادی 28 ژانویه 2024 (8 بهمن 1402) توسط گروه‌های مسلح عراقی در اردن مرتبط دانسته شده است. در این حمله، سه نظامی آمریکایی کشته و 47 نفر دیگر زخمی شدند. اف‌بی‌‌‌آی ادعا کرده است که تجهیزاتی که در این پهپاد استفاده شده، توسط این دو فرد تهیه شده است. تحلیل خبر از دید حقوق بشر: این خبر به وضعیت حقوق بشر در ایران و برخورد با خبرنگاران خارجی و آزادی رسانه‌ها اشاره دارد و می‌توان آن را از جنبه‌های مختلف حقوق بشر بررسی کرد. در ادامه، این تحلیل از چند جنبه مهم حقوق بشری انجام می‌شود: 1. *حق آزادی بیان و مطبوعات* خبرنگاران و رسانه‌ها نقش حیاتی در اطلاع‌رسانی و ارتقاء دموکراسی دارند. بازداشت *چچیلیا سالا*، خبرنگار ایتالیایی در ایران، به وضوح نقض حق آزادی بیان است، که یکی از اصول بنیادین حقوق بشر است. طبق ماده 19 اعلامیه جهانی حقوق بشر (UDHR)، هر فرد حق آزادی بیان دارد و این حق شامل آزادی در جستجو، دریافت و انتشار اطلاعات از طریق هر نوع رسانه است. بازداشت یک خبرنگار خارجی، به ویژه وقتی که وی در حال انجام وظایف حرفه‌ای خود است، نشان‌دهنده تضعیف این حقوق است. در این مورد، چچیلیا سالا به‌طور قانونی با ویزای خبرنگاری وارد ایران شده بود و به فعالیت‌های روزنامه‌نگاری و تهیه گزارش در ایران پرداخته بود. بنابراین، بازداشت او در حالی که برای انجام وظایف حرفه‌ای خود در یک کشور دیگر حضور داشت، به‌طور مستقیم نقض حق آزادی بیان و رسانه‌ها محسوب می‌شود. 2. *حق داشتن محاکمه عادلانه* در این خبر، هیچ‌گونه اطلاعاتی در مورد اتهامات علیه چچیلیا سالا یا دلیل بازداشت او ذکر نشده است. این موضوع باعث می‌شود که وضعیت حقوقی او مبهم و غیرشفاف باقی بماند. طبق استانداردهای بین‌المللی حقوق بشر، هر فرد باید از حق داشتن یک محاکمه عادلانه برخوردار باشد. این به این معنی است که اتهامات باید به‌طور شفاف و با دلیل مشخص اعلام شوند و فرد بازداشت‌شده باید حق دسترسی به وکیل و دفاع از خود را داشته باشد. در این مورد، به‌نظر می‌رسد که هیچ اطلاع‌رسانی شفاف یا روشن درباره دلیل بازداشت چچیلیا سالا وجود ندارد، که این خود نقض حقوق او در زمینه دسترسی به اطلاعات و دفاع از خود است. 3. *حقوق خبرنگاران خارجی و امنیت آن‌ها* خبرنگاران خارجی که به کشورهای دیگر سفر می‌کنند تا در مورد رویدادها گزارش‌گری کنند، باید از حمایت‌های قانونی و امنیتی برخوردار باشند. بازداشت یک خبرنگار خارجی در کشوری که در حال انجام وظایف حرفه‌ای خود است، می‌تواند نه تنها به حقوق شخصی آن فرد آسیب بزند، بلکه به امنیت کلی خبرنگاران و روزنامه‌نگاران در آن کشور نیز آسیب می‌زند. از آنجا که چچیلیا سالا به‌طور قانونی و با ویزای خبرنگاری وارد ایران شده بود، بازداشت او بدون دلیل قانونی معتبر، می‌تواند نشانه‌ای از بی‌احترامی به حقوق خبرنگاران و نقض آزادی مطبوعات در ایران باشد. 4. *نقض حقوق بشر در چارچوب روابط بین‌الملل* این بازداشت می‌تواند تأثیرات منفی بر روابط بین‌الملل نیز داشته باشد. به ویژه که دولت ایتالیا اعلام کرده است که در تلاش است تا این خبرنگار را به کشورش بازگرداند و سفیر ایتالیا با چچیلیا سالا در زندان ملاقات کرده است. این وضعیت به‌ویژه در شرایطی که روابط ایران با کشورهای اروپایی و آمریکا تحت فشار است، می‌تواند بر تنش‌ها بیفزاید و بر تصویر حقوق بشر در ایران تأثیر منفی بگذارد. در حالی که ایران خود را به‌عنوان یک کشور حامی حقوق بشر معرفی می‌کند، چنین اقداماتی به‌طور علنی این ادعا را به چالش می‌کشد. 5. *نقض حقوق زندانیان و شرایط زندان‌ها* چندی پیش گزارش‌ها و اطلاعاتی درباره شرایط زندان‌ها در ایران منتشر شده است که نشان‌دهنده بدرفتاری با زندانیان، به‌ویژه زندانیان سیاسی و رسانه‌ای است. چچیلیا سالا در زندان اوین تهران نگهداری می‌شود، که یکی از معروف‌ترین زندان‌های ایران است. طبق گزارش‌های مختلف، زندان اوین به دلیل شرایط سخت و رفتارهای غیرانسانی با زندانیانش مورد انتقاد قرار گرفته است. این شرایط می‌تواند به‌طور مستقیم بر سلامت جسمی و روانی چچیلیا سالا تأثیر بگذارد، به‌ویژه اگر او تحت فشار یا شکنجه‌های روانی قرار گیرد. 6. *نقض حقوق زنان در ایران* چندین گزارش و تحلیل در خصوص حقوق زنان در ایران وجود دارد که به‌ویژه در زمینه آزادی‌های فردی و اجتماعی، نقض‌های جدی را نشان می‌دهد. در حالی که چچیلیا سالا یک خبرنگار خارجی است، اما به‌عنوان یک زن، در جامعه‌ای که حقوق زنان به‌طور کلی محدود است، ممکن است با تبعیض و چالش‌های بیشتری روبه‌رو باشد. در این راستا، بازداشت و وضعیت چچیلیا سالا می‌تواند به‌طور خاص به عنوان نقض حقوق زنان در ایران مورد توجه قرار گیرد. 7. *پاسخ‌های بین‌المللی* در حالی که دولت ایتالیا تلاش‌های خود را برای آزادی چچیلیا سالا انجام داده است، این وضعیت می‌تواند نشان‌دهنده ضعف در پاسخگویی بین‌المللی به نقض حقوق بشر باشد. هرچند که دولت ایتالیا در حال انجام مذاکرات برای آزادی او است، اما این باید یک یادآوری باشد که بسیاری از کشورها و سازمان‌های بین‌المللی باید فشار بیشتری برای محافظت از حقوق خبرنگاران و آزادی مطبوعات در ایران و کشورهای مشابه اعمال کنند. --- نتیجه‌گیری: بازداشت چچیلیا سالا در ایران نه تنها نقض آشکار حقوق بشر است، بلکه تهدیدی برای آزادی بیان و مطبوعات، حق دسترسی به اطلاعات و امنیت خبرنگاران خارجی به حساب می‌آید. جامعه بین‌المللی باید فشار بیشتری بر حکومت ایران وارد کند تا این نوع رفتارها متوقف شود و حقوق بشر در ایران رعایت گردد.

Politischer Gefangener in Gefahr, von der Islamischen Republik hingerichtet zu werden

مجاهد کورکور برای دومین بار به اعدام محکوم شد خبرگزاری هرانا – عباس (مجاهد) کورکور (کورکوری)، زندانی محبوس در زندان شیبان اهواز، با حکم دادگاه انقلاب این شهر، برای دومین بار به اعدام محکوم شد. وی پیشتر توسط دادگاه انقلاب اهواز به اعدام محکوم شده بود که این حکم در دیوان عالی کشور نقض و پرونده وی برای رسیدگی مجدد به شعبه هم‌عرض ارجاع داده شده بود. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، عباس (مجاهد) کورکور (کورکوری) به اعدام محکوم شد. خواهر این زندانی ضمن انتشار مطلبی در این خصوص اعلام کرد: طبق آخرین اطلاعات مطلع شدیم که برای مجاهد حکم اعدام مجدد صادر شده است. در آذرماه سال جاری، حکم اعدام عباس (مجاهد) کورکور (کورکوری)، توسط دیوان عالی کشور نقض و پرونده وی برای رسیدگی مجدد به شعبه هم‌عرض ارجاع داده شده بود. وی، اواخر فروردین ماه سال گذشته، از بابت اتهاماتی نظیر «محاربه و افساد فی الارض» توسط شعبه اول دادگاه انقلاب اهواز به اعدام محکوم شده بود. سپس در دی ماه ۱۴۰۲، حکم اعدام عباس کورکوری توسط دیوان عالی کشور تایید و پرونده وی به شعبه اجرای احکام دادگاه ایذه ارجاع داده شد. آقای کورکور که از تاریخ ۲۹ آذر ۱۴۰۱ در یکی از سلول های انفرادی زندان شیبان اهواز نگهداری میشد، اواسط مردادماه به بند هشت این زندان منتقل شده است. قوه قضاییه ادعا کرده بود که عباس کورکور در قتل کیان پیرفلک، کودک جان‌باخته در اعتراضات سراسری، دست داشته است، اما خانواده پیرفلک این ادعا را رد کرده و مادر کیان اعلام کرد«هنگام بازگشت به خانه، ماموران به خودروی ما تیراندازی کردند.». دادگاه، کورکوری را به اتهاماتی مانند «اخلال در نظم عمومی و ایراد خسارت عمده به تمامیت جسمانی منجر به مرگ هفت نفر از جمله کیان پیرفلک، آسیب‌های جدی به اموال عمومی و خصوصی، تشکیل گروه‌های مخالف نظام و عضویت در آن‌ها از طریق قیام مسلحانه علیه جمهوری اسلامی ایران» متهم کرده است. دادستان ایذه نیز اواخر دی ماه ۱۴۰۱ از تشکیل پرونده قضایی برای ۷۰ شهروند معترض در ارتباط با تجمعات ۲۵ آبان در این شهرستان خبر داد. در این روز، دست‌کم هفت شهروند، از جمله کیان پیرفلک، به ضرب گلوله ماموران جان باختند. در حالی که حکومت و مقامات بر “تروریستی” بودن حوادث ۲۵ آبان ایذه تأکید دارند، گزارش‌های منتشر شده از شاهدان عینی و خانواده‌های قربانیان این واقعه، با ادعاهای مطرح شده مغایرت دارند. تحلیل این خبر از دید حقوق بشر تحلیل این خبر از دید حقوق بشر: خبر مربوط به محکومیت دوباره عباس (مجاهد) کورکور به اعدام در ایران می‌تواند از جنبه‌های مختلف حقوق بشری مورد بررسی قرار گیرد. در این تحلیل، به مواردی چون حق زندگی، محاکمات منصفانه، بی‌عدالتی‌های سیستم قضایی و نقض حقوق زندانیان پرداخته می‌شود. ۱. *حق زندگی و مجازات اعدام* مجازات اعدام، به ویژه در کشورهایی که در آن‌ها حقوق بشر رعایت نمی‌شود، به عنوان یکی از نقض‌های جدی حقوق انسانی شناخته می‌شود. در حالی که بسیاری از کشورها به تدریج به سمت لغو مجازات اعدام حرکت کرده‌اند، ایران یکی از کشورهای پیشرو در اجرای این مجازات است. محکومیت دوباره عباس کورکور به اعدام نه تنها بر اساس اتهاماتی که ممکن است درست نباشند، بلکه بر اساس فرایندهای قضائی که به طور گسترده با استانداردهای بین‌المللی هم‌خوانی ندارند، صورت گرفته است. در اینجا، سوال مهم این است که آیا محاکمه‌ای که منجر به صدور حکم اعدام شده، در شرایطی منصفانه و با رعایت حقوق متهم صورت گرفته است؟ ۲. *حق داشتن محاکمه عادلانه* یکی از اصول بنیادین حقوق بشر، حق داشتن محاکمه‌ای عادلانه و شفاف است. طبق استانداردهای بین‌المللی حقوق بشر، متهم باید از حق دفاع مناسب برخوردار باشد، به ویژه در مواردی که حکم اعدام صادر می‌شود. در این پرونده، به نظر می‌رسد که محاکمه عباس کورکور بر اساس اتهاماتی نظیر «محاربه» و «افساد فی الارض» صورت گرفته است، که اغلب از اتهامات مبهم و گسترده‌ای هستند که می‌توانند به راحتی برای سرکوب مخالفان استفاده شوند. علاوه بر این، گزارش‌ها حاکی از آن است که اتهامات کورکور مرتبط با قتل کیان پیرفلک (یک کودک که در جریان اعتراضات سراسری کشته شد) مورد تردید است و خانواده وی این ادعا را رد کرده‌اند. در چنین شرایطی، این سوال مطرح است که آیا عباس کورکور واقعاً به این اتهامات مجازات شده است یا این که این حکم به دلایل سیاسی و برای سرکوب اعتراضات صادر شده است؟ ۳. *نقض حقوق زندانیان* عباس کورکور به مدت طولانی در سلول‌های انفرادی زندان شیبان اهواز نگهداری شده است، که خود نقض دیگری از حقوق او به عنوان یک زندانی است. طبق قوانین بین‌المللی، نگهداری طولانی مدت در سلول انفرادی می‌تواند به عنوان نوعی شکنجه در نظر گرفته شود، چرا که این وضعیت می‌تواند آسیب‌های روحی و روانی به فرد وارد کند. علاوه بر این، شرایط زندان‌ها در ایران به ویژه برای زندانیان سیاسی و فعالان حقوق بشر به طور کلی بسیار نگران‌کننده است. ۴. *اتهامات سیاسی و آزادی بیان* اتهاماتی که علیه عباس کورکور مطرح شده، به ویژه «تشکیل گروه‌های مخالف نظام» و «قیام مسلحانه»، نشان می‌دهد که احتمالاً او به دلیل فعالیت‌های سیاسی و اعتراضات علیه رژیم جمهوری اسلامی ایران به این اتهامات محکوم شده است. در ایران، بسیاری از فعالان سیاسی، خبرنگاران، و معترضان به دلیل ابراز مخالفت با حکومت و انتقاد از سیاست‌های آن، تحت پیگرد قانونی قرار می‌گیرند و مجازات‌های سنگینی مانند اعدام یا زندان‌های طولانی مدت را متحمل می‌شوند. این وضعیت، نقض آشکار حق آزادی بیان و حق اعتراض است. ۵. *نقض حقوق خانواده‌ها و شهادت‌های شاهدان عینی* خانواده‌های قربانیان از جمله خانواده کیان پیرفلک، در برابر اتهامات و ادعاهای مقامات حکومت مقاومت کرده و شهادت‌های شاهدان عینی نیز با ادعاهای رسمی مقامات مغایرت دارد. این مسئله باعث بروز شک و تردید در صحت اتهامات و روند قضائی می‌شود. در بسیاری از موارد مشابه، مقامات ایرانی به جای تحقیقات مستقل و منصفانه، از شهادت‌ها و شواهد واقعی غافل شده‌اند و تنها بر اظهارات مقامات خود تکیه کرده‌اند. این خود نمونه‌ای دیگر از نقض حقوق بشر است که در نظام‌های قضائی غیردموکراتیک رخ می‌دهد. ۶. *نقض حقوق کودکان و سرکوب معترضان* کیان پیرفلک، کودک ۱۰ ساله‌ای که در جریان اعتراضات سراسری کشته شد، نمادی از نقض حقوق کودکان و سرکوب معترضان است. حکومت ایران در مقابل اعتراضات مردم، که در بسیاری از موارد به دنبال مطالبات اجتماعی و اقتصادی هستند، واکنش‌های خشونت‌آمیز نشان داده و از نیروی پلیس و نظامی برای سرکوب معترضان استفاده کرده است. این رویکرد نه تنها مخالف حقوق بشر است، بلکه باعث کشته شدن بی‌گناهان، از جمله کودکان، می‌شود. نتیجه‌گیری: حکم اعدام عباس کورکور و دیگر زندانیان سیاسی که در ایران با اتهامات مشابه مواجه هستند، نقض جدی حقوق بشر است. از جمله این نقض‌ها می‌توان به مجازات اعدام، عدم رعایت حقوق زندانیان، محاکمات ناعادلانه، و سرکوب آزادی‌های سیاسی اشاره کرد. سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشر، از جمله عفو بین‌الملل و سازمان ملل متحد، باید فشار بیشتری بر حکومت ایران وارد کنند تا این نقض‌ها متوقف شود و حقوق بشر در این کشور رعایت گردد. تحلیل و بررسی خبر از امیررضا ولی زاده غعال حقوق بشر در ایران

Monday, November 4, 2024

دختر دانشجویی که در اعتراض به پوشش اسلامی برهنه شد Eine Studentin, die sich aus Protest gegen islamische Kleidung nackt auszog

دختر دانشجویی که در اعتراض به حجاب اجباری لباس‌هایش را در آورد، بازداشت شد ظهر روز شنبه ۱۰ مهرماه در دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات تهران، یک دانشجوی دختر پس از درگیری با ماموران حراست، در اعتراض به حجاب اجباری اقدام به درآوردن لباس‌های خود کرد. بنا بر گزارش منابع دانشجویی، این دانشجو با برخورد خشونت‌آمیز بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است. به گزارش ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در پی برخوردهای سخت‌گیرانه مرتبط با حجاب در دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات تهران، یک دانشجوی دختر در اعتراض به این محدودیت‌ها، لباس‌های خود را از تن خارج کرد. خبرنامه امیرکبیر با اشاره به این رویداد اعلام کرد که ابتدا ماموران حراست دانشگاه به دلیل عدم رعایت حجاب، با این دانشجو به صورت خشونت آمیزی برخورد کردند. او پس از این درگیری به نشان اعتراض لباس‌های خود را از تن درآورده و نهایتا با ضرب و شتم بازداشت شده است. خبرگزاری فارس در واکنش به این موضوع ضمن رد برخورد خشونت آمیز ماموران حراست با این دانشجو، مدعی شد: “این دانشجو با لباس نامناسبی در کلاس درس حاضر شده بود که پس از تذکر حراست دانشگاه برای رعایت قانون پوشش در محیط‌های دانشگاهی، برهنه شده و بدون لباس در محوطه دانشگاه تردد کرده است.” از هویت این دانشجو و محل نگهداری وی اطلاعی در دست نیست. «««««بررسی و تحلیل خبر ؛ این دختر که تا الان هویت او نا معلوم است و از سرنوشت و موقعیت او هیچ اطلاعی در دسترس نیست می توان کفت تابو شکنی کرده و مقابل رژیم دیکتاتوری ایستاد که با عقاید اشتباه و ضد بشری و اسلام اداره می شود ، رژیمی دیکتاتور ، تروریست و اشغال گر که بر ایران حکومت می کند ، حکومتی که بر اساس دین اسلام اداره می شود و فقر ، فحشا، دزدی ،فساد،اختلاس و در آن آمار بالایی دارد در حالی که یکی از ثروتمند ترین کشور های دنیاست ، این رژیم فاشیست و ضد حقوق بشر از ابتدا شروع به حاکمیت جایگاه زنان در جامعه را نادیده گرفت و آن ها را تحقیر کرد یکی از این تحقیر ها داشتن پوشش اسلامی بود که زنان را مجبور کرد حجاب اسلامی داشته باشند و هر عکس حجابی به جز حجاب اسلامی داشته باشد او را دستگیر ، زندانی و شکنجه و حتی اعدام می کنند نمونه بارز آن مهسا امینی شهروند کوردی که در تهران توسط ماموران حکومتی به دلیل نداشتن پوشش اسلامی دستگیر و شکنجه شد و در نهایت او را به قتل رسانند و در پی آن اعتراضات شدیدی در ایران اتفاق افتاد اما بعد از آن حادثه مردم ایران دست از مبارزه بر نداشتند و علیه حکومت به مبارزه مدنی و نافرمانی مدنی می‌کنند ، اما نکته قابل توجه این است رییس دانشگاه علوم تحقیقات اظهار نظر کرد که این دختر جوان پس از بازداشت باید مورد معاونت پزشک روانپزشک قرار گیرد چون رفتار او شبیه به یک بیمار روانی است !! در جمهوری اسلامی زنانی که حجاب اجباری اسلامی را انتخاب نمیکند مثل مجرم و بیمار با آنها برخورد می شود این در حالی است که طبق مواد اعلامیه جهانی حقوق بشر ، حق دموکراسی ، آزادی بیان ،آزادی عقیده و انتخاب پوشش اختیاری از حقوق ذاتی و شهروندی هر فرد است وهمه انسان ها آزاد و برابر به دنیا آمدند و نباید به خاطر پوشش شان ، عقاید شان زندانی یا شکنجه شوند و تین عمل جمهوری اسلامی خلاف اعلامیه جهانی حقوق بشر است.( این خبر توسط امیررضا ولی زاده منتشر و تحلیل شده است جهت آگاه سازی جامعه و افشاگری علیه رژیم فاسد اسلامی ) Eine Studentin, die sich aus Protest gegen die Hijab-Pflicht auszog, wurde am Samstagnachmittag, dem 10. Oktober, an der Teheraner Azad-Universität für Wissenschaft und Forschung verhaftet die Sicherheitsleute. Studentenquellen zufolge wurde dieser Student gewaltsam festgenommen und an einen unbekannten Ort gebracht. Nach Angaben der Nachrichtenagentur der Gruppe von Menschenrechtsaktivisten im Iran zog eine Studentin nach den strengen Maßnahmen im Zusammenhang mit dem Hijab an der Azad-Universität für Wissenschaft und Forschung in Teheran aus Protest gegen diese Einschränkungen ihre Kleidung aus. Unter Bezugnahme auf diesen Vorfall gab die Zeitung Amir Kabir bekannt, dass die Sicherheitsbeamten der Universität gewaltsam gegen den Studenten vorgegangen seien, weil dieser den Hijab nicht befolgte. Nach diesem Konflikt zog er aus Protest seine Kleidung aus und wurde schließlich durch Schläge festgenommen. Als Reaktion auf dieses Problem bestritt die Nachrichtenagentur Fars die gewalttätige Behandlung dieses Studenten durch die Sicherheitsbeamten und behauptete: „Dieser Student erschien im Klassenzimmer in unangemessener Kleidung und nachdem er vom Sicherheitsdienst der Universität gewarnt worden war, die Kleiderordnung an der Universität einzuhalten.“ In dieser Umgebung zog er sich aus und lief ohne Kleidung über den Universitätscampus. Über die Identität dieses Studenten und seinen Aufenthaltsort liegen keine Informationen vor. Überprüfen und Analysieren der Nachrichten; Dieses Mädchen, dessen Identität noch unbekannt ist und über ihr Schicksal und ihre Situation keine Informationen verfügbar sind, kann das Tabu brechen und sich gegen das diktatorische Regime stellen, das von falschen und menschenfeindlichen Ideen und dem Islam regiert wird, einem diktatorischen Regime, einem Terroristen und einem Besatzer Wer regiert den Iran, eine Regierung, die von der Religion des Islam regiert wird und eine hohe Rate an Armut, Prostitution, Diebstahl, Korruption und Unterschlagung aufweist, obwohl es eines der reichsten Länder der Welt ist, ist dieses Regime faschistisch und anti- Aus der Anfangs ignorierten und erniedrigten die Menschenrechte die Stellung der Frau in der Gesellschaft. Eine dieser Demütigungen war das Tragen eines islamischen Schleiers, der Frauen dazu zwang, einen islamischen Hijab zu tragen, und jedes Bild eines anderen Hijab als des islamischen Hijab würde sie verhaften , einsperren, foltern und sogar hinrichten, ein klares Beispiel dafür ist Mehsa Amini, eine kurdische Staatsbürgerin, die in Teheran von Regierungsagenten verhaftet und gefoltert wurde, weil sie keine islamische Kleidung trug, und schließlich getötet wurde, was zu heftigen Protesten führte Doch nach diesem Vorfall gab das iranische Volk seinen Kampf nicht auf und begann einen zivilen Kampf und zivilen Ungehorsam gegen die Regierung. Bemerkenswert ist jedoch, dass der Präsident der Universität für Forschungswissenschaften erklärte, dass dieses junge Mädchen dies tun sollte nach ihrer Verhaftung an einen Psychiater überwiesen werden, weil sein Verhalten dem eines Geisteskranken ähnelt!! In der Islamischen Republik werden Frauen, die sich nicht für den obligatorischen islamischen Hijab entscheiden, wie Kriminelle und Patienten behandelt, während gemäß den Artikeln der Allgemeinen Erklärung der Menschenrechte das Recht auf Demokratie, freie Meinungsäußerung, Meinungsfreiheit und freiwillige Wahl gilt Schutz gehört zu den inhärenten Rechten und der Staatsbürgerschaft eines jeden Menschen. Er ist ein Individuum und alle Menschen wurden frei und gleich geboren und sollten nicht wegen ihrer Kleidung oder ihres Glaubens eingesperrt oder gefoltert werden, und diese Aktion der Islamischen Republik ist gegen das Universum Erklärung der Menschenrechte (Diese Nachricht wurde von Amirreza Walizadeh zur Information veröffentlicht und analysiert. Aufbau einer Gesellschaft und Entlarvung gegen das korrupte islamische Regime.) A female student who took off her clothes in protest against the mandatory hijab was arrested. On Saturday afternoon, October 10th, at Tehran Azad University of Science and Research, a female student took off her clothes in protest against the mandatory hijab after a conflict with the security guards. . According to student sources, this student was violently arrested and taken to an unknown place. According to the news agency of the group of human rights activists in Iran, following the strict measures related to the hijab at the Azad University of Science and Research in Tehran, a female student took off her clothes in protest against these restrictions. Referring to this incident, the Amir Kabir newspaper announced that the security officers of the university violently dealt with the student due to his non-observance of hijab. After this conflict, he took off his clothes as a sign of protest and was finally arrested by beating. In response to this issue, Fars news agency denied the violent treatment of the security agents against this student and claimed: "This student appeared in the classroom wearing inappropriate clothes, and after being warned by the university security to comply with the dress code in university environments, he stripped and He walked around the university campus without clothes. There is no information about the identity of this student and his whereabouts. Checking and analyzing the news; This girl, whose identity is still unknown and no information is available about her fate and situation, can break the taboo and stand against the dictatorial regime which is governed by wrong and anti-human ideas and Islam, a dictatorial regime, terrorist and The occupier who rules Iran, a government that is governed by the religion of Islam and has high rates of poverty, prostitution, theft, corruption, embezzlement, while it is one of the richest countries in the world, this regime is fascist and anti- From the beginning, human rights ignored and humiliated the position of women in the society. One of these humiliations was wearing an Islamic veil, which forced women to wear an Islamic hijab, and any picture of a hijab other than the Islamic hijab would make her They arrest, imprison, torture and even execute, a clear example of that is Mehsa Amini, a Kurdish citizen who was arrested and tortured in Tehran by government agents for not wearing Islamic clothing, and finally they killed her, and as a result, strong protests took place in Iran. However, after that incident, the people of Iran did not stop their struggle and started civil struggle and civil disobedience against the government, but the noteworthy point is that the president of the University of Research Sciences commented that this young girl should be referred to a psychiatrist after her arrest. Because his behavior is similar to a mental patient!! In the Islamic Republic, women who do not choose the obligatory Islamic hijab are treated like criminals and patients, while according to the articles of the Universal Declaration of Human Rights, the right to democracy, freedom of expression, freedom of opinion and choice of voluntary covering are among the inherent rights and citizenship of everyone. He is an individual and all human beings were born free and equal and should not be imprisoned or tortured because of their clothing, their beliefs, and this action of the Islamic Republic is against the Universal Declaration of Human Rights. (This news was published and analyzed by Amirreza Walizadeh for information Building society and exposing against the corrupt Islamic regime)

Free IRAN

ایران آزاد بدون دیکتاتور 